Veckan som har gått har varit tuff. Jag har varit lite krasslig men det finns glimtar i mörkret. Den första (och största) är att jag nu äntligen har hittat ett vinnande koncept för att åka hem med taxi på kvällarna när man har varit inne i de mer centrala delarna av peking. Tidigare har det varit grymt svårt att få tag på en taxi som vill köra en och spårk barriären gör sig kraftfullt påmind. Nu har jag äntligen lärt mig att jag ska säga "Ni Hao, Cii joo bah, xie xie" (betyder hejsan, 7-9-8...